'دهمين همايش صنايع دريايي' توسط انجمن مهندسي دريايي ايران و با همکاري ارگانهاي دريايي کشور هفتم الی نهم آبانماه سالجاري در آبادان ـ خرمشهر برگزار ميشود.
خواهشمند است بمنظور هرچه بهتر برگزار نمودن دهمين همايش صنايع دريايي و برنامهريزي جهت حضور علاقمندان در همايش، با توجه به نكات زير فرم ثبت نام را تكميل و به همراه اصل فيش مربوطه به دبيرخانه همايش ارسال نمائيد تا اقدامات مقتضي صورت پذيرد.
دانلود فرم ثبت نام دهمین همایش صنایع دریایی
جزئیات در ادامه ی مطلب
ادامه مطلب
در واحدهای شناور مورد استفاده قرار می گیرد . life raftهایی که بر اساس کنوانسیون
SOLAS (Safety Of Life At Sea) 1974 ساخته شده اند در اندازه های مختلف از 6_20 و 25 نفره بوده و قابلیت پرتاب شدن در آب بوسیله سیستم های استاندارد را دارا می باشد.برای واحدهای شناور کوچک از life raftهای 4 نفره و برای کشتی های مسافربری با ظرفیت بالا life raftهای 45نفره توصیه و ساخته شده است.
طبق مقررات IMO 1986 لایف رفت ها باید مجهز به سیستم خود شناوری باشند به طوری که در صورت غرق شدن کشتی life raft به طور اتوماتیک بر روی آب آمده و با فشار آب باد شود .این سیستم خود شناوری life raft در عمق 2 تا 4 متری عمل کرده و باعث بالا آمدن life raft می شود ولی هم چنان توسط طناب اتصال به کشتی متصل خواهد بود تا اینکه پس از باد شدن کامل life raft آن را قطع کنند.
محتویات درون life raft:
۱_طناب نجات(برای کشیدن نفرات به طرف قایق) 2_چهار عدد پارو 3_صفحه منعکس کننده رادار 4_دو پمپ دستی( برای باد کردن تیوپ های اصلی و فرعی در صورت کاهش فشار باد) 5_جعبه کمک های اولیه 6_لامپ و باطری برای چراغ بالای قایق 7_ غذا(به صورت بیسکوییت گلوکز)8_وسایل پنچرگیری 9_کاغذ استحمام10_ظروف پلاستیکی درجه بندی شده برای تقسیم آب11 _درب قوطی بازکن12_چاقو 13_آب شیرین کن دستی 14_حلقه نجات کوچک با 30متر طناب15_اسفنج16_لنگرچتری مخصوص17_کتابچه راهنما18_لنگر مخصوص با 25متر طناب 19_مخزن جمع آوری باران و شبنم20_وسایل صید ماهی21_سوت 22_3تا6 عدد راکت و نورافشان با یک شلیک کننده 23_آینه(برای مخابرات)24_life jacketبه تعداد نفرات 25_قطب نمای مغناطیسی26_چراغ دستی ضد آب 27_ظرف کوچک تخلیه آب28 _2عدد مشعل دستی نارنجی رنگ29 _کپسول آتش نشانی کوچک 30_15متر طناب جهت یدک کردن قایق31_دستگاه EPIRBو یاVHF
تجهیزات اضافی دیگر بیشتر با سفارش خریدار پیش بینی و نصب می گردد.
نام منبع:NAVIGATION
خدمات این مجموعه در هر شرایط آب و هوایی و در هر نقطه از کره زمین در تمام شبانهروز در دسترس است و استفاده از آن رایگان است.
علاوه بر جیپیاس، دو سیستم کمابیش مشابه دیگر نیز وجود دارد: سیستم گلوناس که دولت شوروی ساخته و اکنون بهدست کشور روسیه اداره میشود و سیستم گالیله که کشورهای اروپائی آن را برای وابسته نبودن به سیستم آمریکائی جیپیاس ساخته اند.
قطب نماهایی که با نیروی مغناطیسی زمین جهت یابی میکنند، به تدریج جای خود را به گیرندههای جیپیاس خواهند داد؛ جیپیاس، سامانهای است که به کمک گروهی از ماهوارهها جهت یابی میکند. ماهوارههایی که هرکدام در مدارهای خود به دور زمین در گردشند؛ این ماهوارهها با ایستگاههای ویژهای بر روی زمین در تماس اند و همواره موقعیت آنها در فضا مشخص است. دستگاه گیرندهٔ جیپیاس شما، با ارتباط با تعدادی از این ماهواره ها، فاصلهٔ شمارا تا آنها تعین میکند و سپس موقعیت دقیق شما روی زمین بدست میآید.
در واقع اساس کار این سامانه، فرستادن سیگنالهای رادیویی با فرکانس بالا و به طور پیوسته است که زمان و
مکان ماهواره را نسبت به زمین مشخص میکند و یک گیرندهٔ جیپیاس روی زمین، با گرفتن این اطلاعات از سه ماهواره یا بیشتر، آنها را پردازش میکند و موقعیت کاربر را در هر نقطهٔ زمین، در هر ساعتی از شبانه روز و در هر وضعیت آب و هوایی به او نشان میدهد.
با چندین اندازه گیری متعدد، گیرنده به محاسبهٔ سرعت، مدت زمان سفر، فاصلهٔ شما تا مقصد، مختصات جغرافیایی (طول و عرض جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا)، زمان طلوع و غروب خورشید و ماه (در تقویم نجومی)، تعداد ماهواره ها، زمان محلی و ... میپردازد و آن را در اختیار کاربر قرار میدهد. به طور میانگین، هشت ماهواره از 24 ماهواره، در اطراف هر نقطه از کرهٔ خاکی که باشید در آسمان گشت میزنند.
هرچه گیرندهٔ شما به ماهوارههای بیشتری وصل شود، اطلاعات دقیق تری را برای شما محاسبه میکند. جیپیاس، در ابتدا تنها استفادهٔ نظامی داشته است، ولی از سال 1980 به بعد تصمیم گرفته شد تا از آن در فعالیتهای غیر نظامی هم استفاده شود ؛ تا جایی که امروزه حتی در ماهی گیری و شکار هم مورد استفاده قرار میگیرد. این ماهوارهها به سفارش وزارت دفاع ایالات متحده ساخته و در مدار زمین قرار داده شدهاند.
سيستم تعيين موقعيت جهاني GPS متشكل از 24 ماهواره است كه درارتفاع 20000 كيلومتري ازسطح زمين قراردارند ودر 6 مدار كه هرمدار 4 ماهواره قرارداد وبا زاويه ميل 55 درجه وپر يود ساعتي 12 ساعته درگردشند .
هرماهوارهGPS دوموج با دو فركانس درباند امواج الكترومغناطيسي (L1, L2 ) ارسال مي كند موج L1 با فركانس1575 MHZ و موج L2 با فركانس1227 MHZ مي باشد.
روش سنتی مهار کشتی ها بستن آنها با طناب های مخصوص این کار است.در این شیوه علاوه بر هزینه های بالای انجام کار توسط نفرات مخصوص و اتلاف زمان زیاد برای این کار به دلیل تغییر ارتفاع کشتی در اثر جزر و مد و همچنین تخلیه و بارگیری طول طناب ها باید به طور دائم تنظیم گردد تا کشتی از اسکله فاصله نگیرد.
برای رفع این مشکل در بعضی از کشتی های مدرن از سیستم هوشمندی به نام 
Self Tensioned Winch استفاده می شود. در این سیستم طناب ها به یک حسگر متصل هستند که برای آن بسته به نوع طناب و اندازه و ظرفیت کشتی کشش(Tension) خاصی تعریف شده است.با استفاده از یک نرم افزار ساده و با اتکا به این حسگرها با کشیدن یا رها شدن هر یک از این طناب ها همواره کلیه طناب ها در این میزان نیرو تحت فشار قرار می گیرند در نتیجه با وجود نوسانات ناشی از جزر و مد دریا و تخلیه و بارگیری کالا کشتی به طور هوشمند در محل خود (متصل به اسکله) باقی می ماند.
اما روش بهتری هم برای مهار خودکار کشتی وجود دارد که در آن نیازی به استفاده از طناب نیست در این شیوه یک بالشتک به بدنه کشتی می چسبد و با مکش هوا و ایجاد خلا کشتی را به اسکله متصل نگه می دارد . این بالشتک می تواند همگام با حرکت کشتی در اثر جزر و مد یا تخلیه و بارگیری به بالا و پایین و حتی کمی به عقب و جلو حرکت کند.
نکته مهم این روش از دیدگاه فناوری اطلاعات این است که به لطف ارتباطات رادیویی و فناوری پیشرفته اطلاعلت این دستگاه به طور کامل از طریق کامپیوتر و نرم افزار مخصوص کنترل می شود و اتصال و جدا شدن کشتی تنها با فشار دادن دو دکمه در کمتر از 6 ثانیه به انجام می رسد . بعلاوه در تمام مدت پهلوگیری کشتی مرکز کنترل بندر و فرمانده کشتی از وضعیت گذشته و لحظه اتصال کشتی به اسکله و جهت وزش باد و جریان آب و نیروهای لازم برای مقابله با آن آگاه می شوند و می توانند اقدامات کنترلی لازم را انجام دهند.
نام منبع:NAVIGATION
| واترجت که زمانی نیروی رانش اندکی تولید می نمود، هم اینک با انواع پرقدرت خود قابلیت رانش شناورهای بزرگتر از جمله ناوهای جنگی را بدست آورده است. اما چرا واترجت؟ چون واترجت ساده و قابل اعتماد است، پروانه ی پمپ با دور ثابتی می چرخد و آب را به یک سو به جریان می اندازد. با روی موتور ثابت است. در بسیاری واقع نیازی به گیربکس نیست. مجموعه نیروی رانش استرس کمتری را تحمل می نماید و مستلزم نگهداری و تعمیرات کمتری است. بازدهی تبدیل نیروی دریافتی از موتور و ایجاد نیروی رانش در واترجت ها بسیار بالا است ، توانایی پشتیبانی عملیات در سرعت های بالا را دارد و در حین حال با معکوس نمودن جهت جریان، در طی مسافت بسیار اندک می تواند متوقف شود. پاسخگویی آن بسیار سریع است و برای حفظ موقعیت بسیار مناسب هستند. از واترجت ها می توان در آب های بسیار کم عمق استفاده نمود چون پروانه ای در کار نیست تا مانع ناوبری در آب های کم عمق گردد. |
واترجت های بزرگ برای استفاده در ناوهای جنگی تواسط شرکت وارتسیلا لیپس چزاپیک (Wartsila Lips of Chesapeak) در ویرجینیای ایلات متحده، واتسیلا پروپالشن درونن هلند (Wartsila Propulsion of Drunen, The Netherlands) و رولس رویس کاموا کریستنهام سوئد (Rolls-Roys Kamewa of Kristineham, Sweden) تولید می شود. بعضا برای کاربرد واترجت به گیربکس هم نیاز پیدا می شود. گیربکس توسط رنتجس (Reintjes) و رنک (Renk) در آلمان و زد اف مارین ناتینگهام در انگلستان تولید می شود. سیستم واترجت معمولا توسط یک شافت مستقیم به موتور متصل می گردد. گاهی وقت ها هم از ترکیب توربین گاز و موتور دیزل (CODAG) استفاده می شود. گاهی اوقات نیز برای انتقال نیرو از موتور به واترجت کوپلینگ نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
|
|
| شناورهایی که از نیروی رانش واترجت استفاده می نمایند می توانند در مناطق نزدیک به ساحل هم عملیات انجام دهند و بعضا می توانند از روی موانع نیز عبور نمایند بدون این که صدمه ای به تجهیزات رانش شناور وارد شود. گل و لای هم مشکلی ایجاد نمی نماید، حتی در سرعت های بالا. اگرهم بدرون جت مکیده شوند صدمه ای وارد نمی کنند و براحتی جدا می شوند. و البته واترجت ها خیلی سریع هستند. آنها توان زیادی را در حجم کم جا داده اند. موارد کیفی دیگری هم وجود دارند که استفاده از واترجت را در یک شناور جنگی معقول می نمایند. از آنجاییکه در این سیستم از پروانه استفاده نمی شود، لذا نویز کمتری منتشر می سازند و کمترمورد توجه سونارها و یا مین های صوتی واقع می گردند. همچنین صدای کمتر و ارتعاش کم، در سفر آسوده تری را برای مسافران فراهم می سازد. واترجت ها چون پروانه و سکان را حذف کرده اند، لذا به آب اندازی و از آب گیری قایق های کوچک ، وسایل بدون سرنشین (UAV) و غواص با خطر و مشکل کمتری موجه خواهد شد. |
شرکت استرالیایی اینکت (Incat) و زیرمجموعه امریکایی آن، بولینگر شیپ یارد (Bollinger Shipyard) چندین شناور نظامی که به نیروی رانش واترجت مجهز شده اند برای ارتش و نیروی دریایی امریکاساخته اند که از این جمله می توان به شناور 1740 تنی ، 120 متری جوینت ونچر HSV-X1 که هم در خدمت ارتش و هم در خدمت نیروی دریایی است اشاره نمود. جوینت ونچر می تواند به سرعت 48 گره دریایی برسد. این شناور کاتامران از چهارموتور کاترپیلار مدل 3618 و چهار واترجت فرمانپذیر لیپس مدل LJ150D بهره می برد. این شناور قادر است تا 1500 مایل مسافت را با سرعت 40 گره بپیماید. همچنین شناورهای نظامی دیگری که به تدریج تعداد و کلاس پیوسته در حال افزایش هستند، از شناورهای نیروبر گرفته تا ناوچه های موشک انداز در نیروهای دریایی سوئد، آلمان، افریقای جنوبی، دانمارک، ایالات متحده، استرالیا و .... امروزه این سیستم را برای تامین نیروی رانش و سرعت بالا و قابلیت مانور مطلوب برگزیده اند. |
1_هندی (Handy) و هندی ماکس(Handymax)(راحت گذر): به کشتی های با ظرفیت کمتر از 50000dwt گفته می شود.این تقسیم بندی شامل تانکرهای کوچک نفت نیز می شود.
2_پاناماکس(Panamax)(پاناماگذر):بیانگر بزرگ ترین اندازه مورد قبول برای کشتی های عبور کننده از "کانال پاناما" است.طول این گونه کشتی ها حداکثر 275متر و عرض آنها حداکثر32 متر است.ظرفیت متوسط این گونه کشتی ها حدود 65000dwt است.
3_کپ سایز(Capsize)(دماغه گذر): این کشتی ها توانایی عبور از کانال پاناما را ندارند .اندازه ظرفیت آن ها بین 80000dwt تا17500dwt است.
4_افراماکس(Aframax)(ارزان بر):تانکرهای با اندازه 75000dwt تا115000dwt می باشند.
5_سوئز ماکس(Suezmax)(سوئزگذر): بیانگر بزرگ ترین اندازه مورد قبول برای کشتی های عبورکننده از کانال سوئز است.کانال سوئز تا قبل از سال 1967 تنها قادر به جای دادن کشتی هایTanker با اندازه حداکثر 80000dwt بوده است .کانال سوئز بین سال های 1967 تا 1975 به علت...
(با تصویر)
ادامه مطلب
یکی از لوازمی که همیشه باید یک سری کامل از آن روی کشتی موجود باشد پرچمهای
علائم دریانوردی میباشد. این پرچمها شامل پرچمهای حروف الف با ، اعداد انگلیسی و
پرچمهای تکرار میباشند.لازم به ذکر است که استفاده از پرچم ها به منظور ارتباط برقرار
کردن فقط در روز امکان پذیر میباشد به همین منظور از آن به عنوان مخابره ی بصری نام
میبرند امروزه با وجود امکانات پیشرفته استفاده از آنها اهمیت چندانی ندارد
