| واترجت که زمانی نیروی رانش اندکی تولید می نمود، هم اینک با انواع پرقدرت خود قابلیت رانش شناورهای بزرگتر از جمله ناوهای جنگی را بدست آورده است. اما چرا واترجت؟ چون واترجت ساده و قابل اعتماد است، پروانه ی پمپ با دور ثابتی می چرخد و آب را به یک سو به جریان می اندازد. با روی موتور ثابت است. در بسیاری واقع نیازی به گیربکس نیست. مجموعه نیروی رانش استرس کمتری را تحمل می نماید و مستلزم نگهداری و تعمیرات کمتری است. بازدهی تبدیل نیروی دریافتی از موتور و ایجاد نیروی رانش در واترجت ها بسیار بالا است ، توانایی پشتیبانی عملیات در سرعت های بالا را دارد و در حین حال با معکوس نمودن جهت جریان، در طی مسافت بسیار اندک می تواند متوقف شود. پاسخگویی آن بسیار سریع است و برای حفظ موقعیت بسیار مناسب هستند. از واترجت ها می توان در آب های بسیار کم عمق استفاده نمود چون پروانه ای در کار نیست تا مانع ناوبری در آب های کم عمق گردد. |
واترجت های بزرگ برای استفاده در ناوهای جنگی تواسط شرکت وارتسیلا لیپس چزاپیک (Wartsila Lips of Chesapeak) در ویرجینیای ایلات متحده، واتسیلا پروپالشن درونن هلند (Wartsila Propulsion of Drunen, The Netherlands) و رولس رویس کاموا کریستنهام سوئد (Rolls-Roys Kamewa of Kristineham, Sweden) تولید می شود. بعضا برای کاربرد واترجت به گیربکس هم نیاز پیدا می شود. گیربکس توسط رنتجس (Reintjes) و رنک (Renk) در آلمان و زد اف مارین ناتینگهام در انگلستان تولید می شود. سیستم واترجت معمولا توسط یک شافت مستقیم به موتور متصل می گردد. گاهی وقت ها هم از ترکیب توربین گاز و موتور دیزل (CODAG) استفاده می شود. گاهی اوقات نیز برای انتقال نیرو از موتور به واترجت کوپلینگ نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
|
|
| شناورهایی که از نیروی رانش واترجت استفاده می نمایند می توانند در مناطق نزدیک به ساحل هم عملیات انجام دهند و بعضا می توانند از روی موانع نیز عبور نمایند بدون این که صدمه ای به تجهیزات رانش شناور وارد شود. گل و لای هم مشکلی ایجاد نمی نماید، حتی در سرعت های بالا. اگرهم بدرون جت مکیده شوند صدمه ای وارد نمی کنند و براحتی جدا می شوند. و البته واترجت ها خیلی سریع هستند. آنها توان زیادی را در حجم کم جا داده اند. موارد کیفی دیگری هم وجود دارند که استفاده از واترجت را در یک شناور جنگی معقول می نمایند. از آنجاییکه در این سیستم از پروانه استفاده نمی شود، لذا نویز کمتری منتشر می سازند و کمترمورد توجه سونارها و یا مین های صوتی واقع می گردند. همچنین صدای کمتر و ارتعاش کم، در سفر آسوده تری را برای مسافران فراهم می سازد. واترجت ها چون پروانه و سکان را حذف کرده اند، لذا به آب اندازی و از آب گیری قایق های کوچک ، وسایل بدون سرنشین (UAV) و غواص با خطر و مشکل کمتری موجه خواهد شد. |
شرکت استرالیایی اینکت (Incat) و زیرمجموعه امریکایی آن، بولینگر شیپ یارد (Bollinger Shipyard) چندین شناور نظامی که به نیروی رانش واترجت مجهز شده اند برای ارتش و نیروی دریایی امریکاساخته اند که از این جمله می توان به شناور 1740 تنی ، 120 متری جوینت ونچر HSV-X1 که هم در خدمت ارتش و هم در خدمت نیروی دریایی است اشاره نمود. جوینت ونچر می تواند به سرعت 48 گره دریایی برسد. این شناور کاتامران از چهارموتور کاترپیلار مدل 3618 و چهار واترجت فرمانپذیر لیپس مدل LJ150D بهره می برد. این شناور قادر است تا 1500 مایل مسافت را با سرعت 40 گره بپیماید. همچنین شناورهای نظامی دیگری که به تدریج تعداد و کلاس پیوسته در حال افزایش هستند، از شناورهای نیروبر گرفته تا ناوچه های موشک انداز در نیروهای دریایی سوئد، آلمان، افریقای جنوبی، دانمارک، ایالات متحده، استرالیا و .... امروزه این سیستم را برای تامین نیروی رانش و سرعت بالا و قابلیت مانور مطلوب برگزیده اند. |
